betww88nett

Həyatımın ən qarışıq dövründə, boşanma ərəfəsində, gecələr yuxuya gedə bilmirdim. Səbəb? On üç illik evliliyimin birdən-birə dağılması idi. Səhərə kimi tavana baxıb düşünürdüm: mən harada səhv etmişdim? O, harda? Uşaqlarımız? Niyə belə oldu? Bu suallar beynimi deşirdi. Gündüzlər işə gedir, normal həyatımı davam etdirirmiş kimi göstərir, axşam evə gələn kimi isə pijamalarımı geyib divana yıxılırdım. Yeməyə həvəsim yox idi, dostlarla görüşmək istəmirdim. Yeganə həzzim telefonumu qarışdırmaq, instaqramda saatlarla vaxt keçirmək idi. Bir gecə, saat üçə yaxın, bir reklam gördüm. O reklamda bir təyyarə uçurdu, ekranın aşağı hissəsində isə bir qrafik yüksəlirdi. “Aviator” – deyə yazılmışdı. Nə olduğunu başa düşmədim. Amma maraqlandım. Düşündüm ki, bəlkə bu, mənim diqqətimi dağıtmağa kömək edər. O gecə mənim üçün hər şeyin başladığı an oldu.

Həmin gecə dərhal həmin platformanı axtardım. Çoxları kimi mən də əvvəlcə düşündüm ki, bəlkə bu oyunlar saxtadır, bəlkə də aldanacam. Amma artıq itirəcək bir şeyim qalmamışdı – yox, pul mənada yox, mənəvi mənada. Hisslərim ölmüşdü, sevincimi itirmişdim. Bəlkə də bu oyun mənə bir az həyəcan, bir az da ürək döyüntüsü verərdi. Bir neçə dəqiqə araşdırmadan sonra gördüm ki, bu oyunun çox pərəstişkarı var. İnsanlar yazırdılar ki, əyləncəlidir, sadədir, və ən əsası, tez qərar verməyi öyrədir. Mən də qərar verdim. Telefonuma proqramı yüklədim. Quraşdırma prosesi zamanı mən axtarışa başladım – mostbet aviator app – bu ifadəni yazıb birbaşa proqramı tapdım. Heç bir çətinlik olmadı. Beş dəqiqəyə hər şey hazır idi.

Proqramı açan kimi ekranda sadə bir interfeys gördüm. Ağ fon, təyyarə, və bir qrafik. Qaydaları oxudum – sadəcə iki düymə var: “mərc et” və “çıx”. Təyyarə uçur, qrafik yüksəlir, sən nə qədər gözləsən, bir o qədər çox qazana bilərsən. Amma təyyarə istənilən anda uçub gedə bilər. O zaman hər şeyi itirirsən. Bu oyun mənə elə gəldi ki, həyatın özüdür – nə vaxt dayanacağını bilmirsən, risk edirsən, gözləyirsən, ümid edirsən. İlk mərcimi qoydum – cəmi bir manat. Təyyarə uçmağa başladı. Qrafik yüksəldi – 1.2, 1.5, 2.0. Ürəyim döyünürdü. 2.5-də “çıx” düyməsinə basdım. Udmuşdum. Cəmi 1.5 manat qazanc, amma hiss... hiss inanılmaz idi. Mən bir şeyi idarə edə bilmişdim. Uzun müddət sonra ilk dəfə hiss etdim ki, həyatımda nəyisə əlimdə saxlayıram.

O gecə bir neçə dəfə oynadım. Qaydaları öyrəndim. Aviator oyununun mahiyyəti ondadır ki, sən təyyarəni nə qədər geç tərk etsən, bir o qədər çox qazanırsan. Amma həddindən artıq acgöz olsan, təyyarə uçub gedir və sən heç nə almırsan. Mənə elə gəldi ki, bu, əsl həyat üçün bir dərsdir. Çox gözləmə, çox tələsmə, doğru anı tut. İlk gecə on manat qoydum, on manat da qazandım. Cəmi iyirmi manatım olmuşdu. Yox, böyük uduş deyildi, amma mənim üçün əhəmiyyətli idi. Çünki bu oyun mənə yatmağa kömək edirdi. Yorulur, emosiyalarımı boşaldır və rahat yuxuya gedirdim. Boşanma prosesi davam edirdi, amma mən artıq daha güclü idim.

Bir həftə sonra mən bu oyunu o qədər yaxşı başa düşmüşdüm ki, hansı anda çıxmaq lazım olduğunu intuisiya ilə hiss edirdim. Təbii ki, itkilər də olurdu. Bir gecə ardıcıl beş dəfə itirmişdim. Amma mən limit qoymuşdum: gündə 20 manatdan çox itirsəm, dayanıram. Bu qaydaya heç vaxt xəyanət etmədim. Və ən maraqlısı odur ki, mən uzun müddətdə itkidən çox qazanc əldə edirdim. Orta hesabla həftədə 50-100 manat arası qazanırdım. Bu, mənim üçün böyük pul deyildi, amma əlavə gəlir idi. Və ən əsası, mənə özünəinam qaytarırdı.

Həmin günlərdə bir dostum mənə zəng vurub dedi: “Sən nə yeyirsən, niyə belə dəyişmisən?” Mən dedim: “Nə yeyirəm? Yox, sadəcə bir oyun tapmışam”. O, güldü. Mən ona aviatoru izah etdim. O da başladı oynamağa. Birlikdə oynayırdıq, bir-birimizə mesaj atırdıq: “Çıx, çıx, təyyarə gedir”. Çox əyləncəli idi. Həyatımdakı qaranlıq buludlar yavaş-yavaş dağılırdı. Artıq boşanma mənə ağır gəlmirdi. Qəbul etmişdim ki, bəzən həyatda təyyarəni vaxtında tərk etmək lazımdır. Çox gözləsən, hər şeyi itirərsən. Doğru anı bilmək ən böyük bacarıqdır.

Bir gün, artıq boşanmadan iki ay sonra, mən özümlə söhbət etdim: “Rəna, sən nə istəyirsən?” Öz-özümə cavab verdim: “Mən bir iş qurmaq istəyirəm”. Həmin vaxta qədər mən aviator sayəsində təxminən 1200 manat qazanmışdım. Bu pul mənə başlanğıc kapital oldu. Kiçik bir onlayn mağaza açdım – əl işi şamlar satırdım. Xəyalım idi. Şamları özüm hazırlayırdım – müxtəlif formalarda, müxtəlif iylərdə. Lavanda, darçın, vanil. İlk müştərilərim dostlarım oldu. Sonra yavaş-yavaş tanımadığım insanlar da almağa başladı. İndi üç aydır ki, mağazam işləyir. Qazancım o qədər də böyük deyil, amma mən öz işimin sahibiyəm. Və bu hiss – o qədər dəyərlidir ki.

Aviator oyununu hələ də oynayıram. Amma indi fərqli gözlə baxıram. Mənim üçün bu, sadəcə bir əyləncə deyil, bir növ meditasiyadır. Hər dəfə təyyarə uçanda, mən həyatımın dönüş nöqtələrini xatırlayıram. O anlar ki, doğru qərar verməli idim. Nə vaxt dayanmalı, nə vaxt davam etməli. Oyun mənə öyrətdi ki, qorxu ilə yaşamaq olmaz. Təyyarədən qorxsan, heç vaxt uça bilməzsən. Amma həddindən artıq da cəsarətli olsan, yıxılarsan. Balans hər şeydir.

Bir gecə gec saatlarda oynayırdım. O qədər həyəcanlı an idi ki, barmağım “çıx” düyməsinə basmaq üçün titrəyirdi. Təyyarə 10.0-a qalxmışdı. Mən hələ də gözləyirdim. Artıq ürəyim döş qəfəsimdən çıxacaqdı. 12.0. 15.0. Sonra basdım. 500 manat qazanmışdım. Birdən? O gecə evdə o qədər səs-küy saldım ki, qonşular döydü divara. Dözə bilmədim, həyəcanımı bölüşməli idim. Dostuma zəng vurdum, yatırdı. Dedim: “Bağışla, amma mən 500 manat qazandım, aviator oynayırdım”. O, yuxulu səslə dedi: “Afərin, yat indi”. Gülüşdük. Həmin 500 manatı mağazama yatırdım. Yeni qəliblər, yeni iylər aldım. İndi o şamlar mənim ən çox satılan məhsullarımdır.

Mən tez-tez düşünürəm ki, həmin gecə o reklamı görməsəydim, bəlkə də hələ də boşanmanın qəmginliyində boğulurdum. Amma bir reklam, bir təyyarə, bir oyun – həyatımı dəyişdi. Oyun mənə sadəcə pul qazandırmadı, mənə həyat enerjisi, məqsəd, və ən əsası, özümə inam qaytardı. Mən indi heç kəsdən asılı deyiləm. Mənim işim var, mənim gəlirim var, mənim xəyallarım var. Və bütün bunlar bir oyundan başladı. Bir oyun ki, mostbet aviator app adlanır. O proqramı hələ də telefonumda saxlayıram. Hər gün olmasa da, həftədə bir neçə dəfə açıb bir neçə mərc edirəm. Sadəcə həyəcan üçün, sadəcə o hissi yenidən yaşamaq üçün. Çünki o hiss mənə xatırladır ki, mən nələrə qadirəm. Mən təyyarəni tuta bilərəm, mən doğru anda dayana bilərəm, mən həyatımı idarə edə bilərəm.

İndi ətrafımdakı qadınlar mənə baxıb deyirlər: “Rəna, sən çox güclüsən”. Mən gülümsəyirəm. Bilirlərmi ki, mənim gücüm bir oyundan qaynaqlanır? Amma əslində, güc oyunda deyil, güc insanın özünün içindədir. Oyun sadəcə onu üzə çıxarır. Mən öz gücümü kəşf etdim. Və bu, mənim həyatımın ən böyük qazancıdır. Pul gəlib-gedər, amma özünə inam – o qalır. Mən indi hər səhər oyanıb güzgüyə baxıram və deyirəm: “Rəna, sən bacardın”. Və həqiqətən də, mən bacardım. Bacardım ki, həyatımın ən qaranlıq anında özümü itirmədim. Əksinə, bir oyun tapdım, bir məqsəd tapdım, bir həyat tapdım. Təyyarə uçur, mən izləyirəm, və bilirəm ki, ən doğru anda düyməni basacam. Çünki həyat mənə bunu öyrətdi. Və mən minnətdaram.